ખેરગામ તાલુકા પ્રાથમિક શિક્ષક સંઘ: એકતાનું પ્રતીક, બિનહરીફ વરણીની પરંપરા. આજના ઝડપી અને વિવાદાસ્પદ વિશ્વમાં, જ્યાં ચૂંટણીઓમાં હરીફાઈ અને વિવાદો સામાન્ય છે, ત્યાં ખેરગામ તાલુકા પ્રાથમિક શિક્ષક સંઘની બિનહરીફ વરણી એક પ્રેરણાદાયી ઉદાહરણ છે. 21 સપ્ટેમ્બર 2025ના રોજ, વાડ મુખ્ય પ્રાથમિક શાળામાં યોજાયેલી ચકાસણીમાં, તાલુકાના શિક્ષકોની સર્વસંમતિથી પસંદગી થયેલ ઉમેદવારોને બિનહરીફ જાહેર કરવામાં આવ્યાં. આ ઘટના તાલુકાના શિક્ષકોની અદ્ભુત એકતા અને વિશ્વાસને દર્શાવે છે. સંઘની ચૂંટણી માટે જાહેરનામું બહાર પાડવામાં આવ્યું હતું, જેમાં ઉમેદવારી ફોર્મ ભરવાની છેલ્લી તારીખ 20 સપ્ટેમ્બર 2025ના રોજ 11 વાગ્યા સુધીની હતી. ચૂંટણી પંચે જણાવ્યું કે માત્ર તાલુકાના પસંદગી પામેલ પાંચ ઉમેદવારોએ જ ફોર્મ જમા કરાવ્યા હતા, જેની ચકાસણીમાં તમામ ફોર્મ ક્ષતિરહિત જણાતાં, ચૂંટણી પંચના ધર્મેશભાઈ મનુભાઈ પટેલ (અધ્યક્ષ, પહાડ ફળિયા પ્રાથમિક શાળા ખેરગામ), ધર્મેશભાઈ દેવાણી (સભ્ય ચીમનપાડા પ્રાથમિક શાળા), અનિલભાઈ પટેલ ( સભ્ય, તોરણ વેરા પ્રાથમિક શાળા, વિરેન્દ્રભાઈ પટેલ ( સભ્ય, નાંધઈ પ્રાથમિક શાળા) અને અમ્રતભાઈ પટેલ (સભ...
History of Panchmahal district|પંચમહાલ જિલ્લાનો ઈતિહાસ
ચાંપાનેર શહેરની આસપાસ ઈતિહાસ વણાયેલો છે. સંવત 404-441 (એડી 348-385) ના વલ્લભીના શિલાદિત્ય 5 મન તાંબાના શિલાલેખમાં ગોધરા હકા, હાલના ગોધરા ખાતે બાંધવામાં આવેલ વિજય શિબિરનો ઉલ્લેખ છે. ચાંપાનેરની સ્થાપના અણહિલવાડના પ્રથમ શાસક વનરાજના શાસન દરમિયાન સાતમી સદી (ઈ. 647)માં થઈ હોવાનું કહેવાય છે. તેરમી સદીના અંતમાં (1297માં) જ્યારે અલાઉદ્દીન ખિલજીના નેતૃત્વમાં મુસ્લિમોએ ખીચીવાડામાંથી પીછેહઠ કરી ત્યારે ચૌહાણો આ દેશના શાસક બન્યા.
1484માં મુહમ્મદ બૈગડાએ ચાંપાનેર જીતી લીધું. ત્યાં સુધી ચૌહાણોની સત્તા ચાલુ રહી. મિરાત-એ-સિકંદરી (1611 એડી)ના લેખકે આ પ્રદેશના ફળોની છટાદાર પ્રશંસા કરી છે. આપણા દેશની કેરી આખી દુનિયામાં શ્રેષ્ઠ ગણાય છે. એવું કહેવાય છે કે ઘર બનાવવા માટે ચંદનના લાકડાની માત્રાનો ઉપયોગ કરી શકાય છે. મુઘલ સમ્રાટો (1573-1727 એડી)ના શાસન દરમિયાન ગોધરા જિલ્લાનું મુખ્ય મથક બન્યું હતું. વોટસનનો ગુજરાતનો ઇતિહાસ 17મી સદીમાં જંગલી હાથીઓના શિકાર સ્થળ તરીકે તેનો ઉલ્લેખ કરે છે.
1727 માં કાંતાજી કદમ બંદેના પાલક પુત્ર કૃષ્ણજીએ ચાંપાનેર પર હુમલો કર્યો અને નિયમિત ખંડણી વસૂલ કરી. 18મી સદીના મધ્યમાં, ધ્રિયાએ ચાંપાનેર પર કબજો કર્યો. અને પંચમહાલને પોતાના સામ્રાજ્યમાં જોડી દીધું. એવું લાગે છે કે આ પ્રદેશ ત્યાં સુધી કૃષ્ણજીના તાબામાં રહ્યો હતો. જો કે, એડી 1803 માં, અંગ્રેજોએ પાવાગઢનો કિલ્લો જીતી લીધો. જો કે, તેણે આ જિલ્લાનો પ્રદેશ કબજે કરવાનો કે તેનો વહીવટ કરવાનો કોઈ પ્રયાસ કર્યો ન હતો. પછીના વર્ષે આ કિલ્લો પણ સિધિયાને પાછો સોંપવામાં આવ્યો. 1853 એડીમાં જિલ્લો અંગ્રેજોને સોંપવામાં આવ્યો ત્યાં સુધી કિલ્લો ધીરિયા પાસે જ રહ્યો. ઑક્ટોબર 1858 માં, રૂપા અને કેવલ નાયકની આગેવાની હેઠળના નાયકા નામના અત્યંત ક્રૂર આદિવાસી જૂથે અંગ્રેજો સામે બળવો કર્યો. પરંતુ તે તેમાં સફળ થયો ન હતો.
પંચમહાલ જિલ્લો બિટિશ શાસન હેઠળ બોમ્બે પ્રાંતનો ભાગ બન્યો.
નવેમ્બર 1956માં રાજ્યના પુનઃ વહીવટ પછી, મુંબઈ રાજ્યનો ભાગ વિદર્ભ, મરાઠવાડા, સૌરાષ્ટ્ર અને કચ્છ વિભાગોમાં વિભાજિત કરવામાં આવ્યો અને પંચમહાલ જિલ્લો મોટા દ્વિભાષી રાજ્યનો એક ભાગ બન્યો.
છેવટે, 1લી મે 1960 ના રોજ, મુંબઈ રાજ્યના વિભાજન પછી ગુજરાત અને મહારાષ્ટ્ર અસ્તિત્વમાં આવ્યા. આ તારીખથી પંચમહાલ જિલ્લો ગુજરાત રાજ્યના ભાગ તરીકે અસ્તિત્વમાં આવ્યો.
Comments
Post a Comment